Koncept taktyczny – ścięcie „9” za plecami obrońcy


Rozpoczynamy pierwszy artykuł z cyklu „Okiem nie analityka”. Pragnę przypomnieć, że ten dział jest subiektywną oceną zaistniałych sytuacji na boisku. Jednocześnie zaznaczam, że nie znając założeń taktycznych lub indywidualnych zadań zawodników na dany mecz, ocena może być jedynie opinią, opartą na obserwacji tego, co chcemy widzieć.

Przedstawiam Państwu pierwszy film w którym pokazane są trzy podobne sytuacje, ale różne skutki.

Dwie pierwsze sytuacje kończą się zdobyciem bramki. Pragnę rozłożyć je na trzy części.

POZYCJA WYJŚCIOWA – miejsce w którym aktualnie znajdują się zawodnicy.

KOMUNIKACJA – jedna z najważniejszych komponentów skutecznej gry w piłkę.

MOMENT AKCJI – podjęcie decyzji o działaniu (bieg, podanie, przyspieszenie itd.)


Akcja nr 1: Co było przed?

Napastnik rozszerza pole gry, by być w dobrej pozycji wyjściowej. Jaka to pozycja dla napastnika?

Jest to pozycja, w której napastnik jest tak ustawiony, by obrońca który go kryje, nie widział jednocześnie piłki i przeciwnika (przykład bardzo dobrego ustawiania się Arkadiusza Milika jeszcze z czasów gry w Ajax Amsterdam):

Ustawienie Arka powoduje, że obrońca (niebieski) musi zdecydować: czy patrzeć na piłkę, czy na przeciwnika (żółty kolor – kierunek w którym patrzy obrońca, czerwony – to, czego obrońca nie widzi)?


Akcja nr 1 c.d.

To ustawienie powoduje, że obrońca nie jest w stanie kontrolować sytuacji  (kontrola tego co się dzieje w 50%).

MOMENT AKCJI – w przypadku dobrego ustawienia, bardzo ważna jest decyzja, kiedy zacząć „ścinać” i atakować „plecy rywala”.  W tym wszystkim bardzo ważny jest moment KOMUNIKACJI między zawodnikami, by daną akcję nie rozpoczął zbyt wcześnie ani zawodnik z piłką, ani zawodnik bez piłki.

Wskazanie kierunku akcji przez napastnika (pokazanie ręką gdzie zaraz będę) ułatwia podjęcie decyzji zawodnikowi z piłką – w które miejsce podać piłkę.


AKCJA nr 2

Podobną strukturę ma kolejna akcja. Nie trudno zrozumieć, że każda akcja nigdy więcej się nie powtórzy, ale w różnych akcjach można zastosować podobne koncepty (zachowania) taktyczne.

Rozszerzenie pola gry.

Komunikacja i moment akcji.


Akcja nr 3

Dlaczego nie została zdobyta bramka? Oczywiście wpływ miało wiele czynników. Skupimy się tylko na trzech omawianych kategoriach.

Zaczniemy od analizy zawodnika z piłką. Skrzydłowy zaczął wprowadzać piłkę do środka (typowe zachowanie Arjena Robbena), by w odpowiednim momencie zagrać piłkę prostopadłą.

Z racji tego, że dystans między skrzydłowym a napastnikiem się skracał, można by mieć pewne zastrzeżenia do POZYCJI WYJŚCIOWEJ napastnika (brak rozszerzenia pola gry). To spowodowało, że mimo dobrej KOMUNIKACJI (pokazanie ręką gdzie chcę dostać piłkę), zła pozycja wyjściowa spowodowała zły MOMENT rozpoczęcia akcji zawodnika bez piłki (w momencie podejmowania decyzji dystans między dwoma napastnikami był zbyt mały).  Napastnik również biegł w linii prostej, a nie jak w poprzednich przypadkach – najpierw rozszerzenie pola gry, a potem ścięcie za plecy rywala (czerwone strzałki). Konsekwencją czego był spalony.

Zdaje sobie sprawę, że akcje piłkarskie są tak dynamiczne, że zbyt szczegółowa analiza sytuacji może zawodnikowi również zaszkodzić. Niemniej jednak uważam, że „rozbieranie” akcji, uproszczenie konceptów taktycznych  oraz dobry trening może spowodować znaczną poprawę wykonywania kolejnych, podobnych sytuacji.  Przypominam, że powyższa analiza jest jedynie moją prywatną opinią, która pomaga mi w zrozumieniu różnych akcji.

„Patrzeć nie znaczy widzieć”.

Zapraszam do ponownego obejrzenia filmu, mając na uwadze opis powyższych zachowań.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.